Dag lezers,
Vandaag een soort filmrecensie met hoogstwaarschijnlijk een aantal filosofische afwijkingen. De film is alom bekend: The perks of being a wallflower, met acteurs Logan Lerman, Ezra Miller en Emma Watson. Vooral die laatste zal jullie erg bekend in de oren klinken. De film is gemaakt naar het gelijknamige boek geschreven door Stephen Chbosky, die de film ook zelf geregisseerd heeft. Ook al is het de gewoonte bij literatuurliefhebbers om eerst het boek te lezen, en daarna pas de film te bekijken (een gewoonte waar ik zelf ook zeer grote fan van ben), had ik geen zin om te wachten tot ik tijd vond om het boek te lezen. Elke zomer neem ik me voor enorm veel boeken te lezen. Helaas lukt me dat nóóit. Ik ben nog altijd bezig in Lord of the Rings (al 1000 jaar ongeveer), en ik vind de tijd niet om erin verder te lezen. Ik ben altijd naar series aan het kijken voor het slapengaan, en dan is het al zo laat dat ik mijn boek niet meer vastneem. En overdag wil ik niet enkele uren stilzitten tijdens het lezen. Misschien vanmiddag (zoals ik altijd zeg), in het zonnetje met een cocktail, maar ik kan je nu al met 97 % zekerheid zeggen: not gonna happen!
Bon. Over het boek kan ik het dus niet hebben, want ik was te lui om het te lezen. Jazeker, eigenlijk is het gewoon luiheid. Ik heb nochtans net 4,5 week werken achter de rug. Werken in de AD Delhaize van Lede om precies te zijn, wat veel uren kloppen zijn, maar ik doe het nog wel graag. Altijd nieuwe jobstudenten om te leren kennen. Maar liever niet voor mijn hele leven, dus ik blijf nog enkele jaren studeren. Maar dus de film. Ik had er al veel over gehoord he, mooie film bla bla, hipstertalk. Daarom dat ik op de duur zo dacht 'Zou hij wel zo speciaal zijn? Misschien is het gewoon in om te zeggen dat het echt een mooie film is, maar denkt iedereen bij zichzelf "nou ja zo speciaal vond ik hem eigenlijk niet"'. Toch heb ik me eraan gewaagd. Op een eenzame avond, terwijl mijn lief ergens bij vrienden of collega's zat, zette ik mijn laptop op en zocht ik de film op. Ik moet zeggen, ik had hem op het einde nog wat triester verwacht, maar toch vond ik het een prachtige film. Er waren wel wat traantjes aanwezig (en ik huil echt niet snel). Dus, voor de hipster(wannabe')s: toch echt een aanrader!
Ik zal niet te veel over het plot verklappen, maar de film heeft een vrij melancholische / deprimerende sfeer. Het hoofdpersonage heeft iets meegemaakt, wat aan het begin van de film mysterieus wordt verborgen. Ze vertellen niet de hele waarheid, maar dat kom je op het einde wel nog te weten. De jongen is daardoor psychologisch labiel en heeft het zwaar tijdens zijn eerste dagen in het middelbaar. Toch kan hij enkele vrienden maken en komt hij zo in een groep misfits terecht. Het zijn buitenbeentjes, speciale gevallen. Elk persoon heeft een bizar kantje, speciale interesses, kunstzinnige aspiraties,... Persoonlijk zie ik graag films over speciale gevallen, dus dat was helemaal in orde. Door zijn nieuwe vriendschappen gaat het met de jongen wat beter en voelt hij zich gelukkiger. Dat is eigenlijk het verhaal in grote lijnen. Er komt romantiek in, humor, drama. De film doet je ook wel wat nadenken. Persoonlijk voelde ik me een beetje eenzaam na de film te hebben bekeken. Ik identificeerde me een beetje te veel met het hoofdpersonage, zoals ik wel vaker heb met series en films, waardoor mijn hoofd een beetje op hol slaat en ik dingen begin te denken of zien die er niet echt zijn. Niet zo extreem hoor, niet dat ik begin te hallucineren of zoiets, nee nee, het roept gewoon zo bepaalde gevoelens en gedachten op, waar ik me helemaal niet over druk had gemaakt als ik naar een romkom had gekeken. De volgende morgen waren die gedachten dan ook vrijwel verdwenen. Op zich vind ik dat ook wel een pluspunt, als een film je aan het denken kan zetten. Ik hou ook wel van een oppervlakkige romkom, zeer zeker, voornamelijk in de examens wanneer ik niet te veel wil nadenken tijdens mijn ontspanningsmomenten, maar zo een denkfilm is toch net wat specialer.
Oké ik denk dat ik het woord speciaal wel genoeg gebruikt heb in deze blogpost. Daarmee zit het er ook weer op voor vandaag.
Gegroet,
Eva
Geen opmerkingen:
Een reactie posten