Verslaving: recepten

Dag lezers,

Ik heb wel meerdere verslavingen, maar vandaag ga ik maar over één uitweiden, namelijk recepten. Deze verslaving heb ik van mijn moeder meegekregen. Zij bewaart echt honderden (niet overdreven!) recepten in speciale mappen, niet alleen op echt papier, dat ze uit tijdschriften scheurt, maar ook virtueel op de computer. Zolang ze maar niet begint te hamsteren, is het goed zeker? :) In ieder geval: ik heb dus hetzelfde. Nu is mijn collectie nog niet zo uitgebreid als de hare, helemaal niet zelfs, ik heb nog geen echte map, maar er komt toch wel wat bij. Ik krijg van mamalief en zusjelief vaak kookboeken als cadeau (voor kerstmis bijvoorbeeld). (Helaas niet de Dagelijkse Kost-boeken van Jeroen Meus of het ballenboek van Wim Ballieu). 

Ook zijn er een aantal gratis receptenboekjes die je kan bemachtigen. Bij de Spar vind je iedere maand een nieuwe 'Kook', een boekje vol lekkere recepten en reclame over hun producten. Elke maand neemt mama daarvan een paar boekjes mee, en sommige daarvan belanden ook op mijn stapeltje. Sinds er een Albert Heijn in Aalst is, nemen we ook telkens een 'Allerhande' mee, die zijn echt dik en gewéldig! Altijd lekkere recepten die ik mezelf echt zie maken! Ik begin al te kwijlen als ik eraan denk. 

En dan heb je natuurlijk ook nog het internet. Sinds kort is er op youtube een nieuw kanaal van een Hollands meisje die receptenfilmpjes maakt: Foodgloss. http://www.youtube.com/channel/UCYkOn_bzmp73tmA6nFjcvMg 

Elke zondag staat er een filmpje online met een gerecht, en elke woensdag vaak een kleiner gerechtje. De gerechten zijn niet alleen lekker, maar Frances (zo heet ze) ziet er ook echt een lief meisje uit! :) Dat maakt het natuurlijk nog aangenamer om te kijken. De gerechten zijn ook niet heel moeilijk, lekker en er zit veel variatie in. Voor iedereen wat wils. :) 

Hier enkele van mijn favoriete filmpjes:

Jammie! Ziet er geweldig lekker uit. Ik heb deze recepten nog niet uitgeprobeerd, ook omdat ik op kot zit en daar niet altijd tijd en het materiaal heb om uitgebreid te koken. Maar ik maak wel telkens mijn eigen verzinsels. Elke week kook ik wel een keertje. Dat klinkt weinig, maar ik ben er maar vier avonden, waarvan ik meestal één keer ga eten in het studentenrestaurant, en één keer een snelle oplossing zoek op maandag, wegens mijn lesuren (vaak pizza, maar wel niet elke week!). Wanneer mijn vriendje komt, kook ik meestal zelf. De laatste weken zijn de volgende receptjes al aan bod gekomen: gebakken butternutpompoen met kip, aardappelen en kerstomaatjes; ovenschotel met gehakt, aardappelen, courgette, paprika en tomaat; pasta met scampi's, courgette, tomaatjes en een kruidensausje. 

Wanneer ik er een keertje aan denk om een foto van mijn gerechtje te maken, zal ik een receptblogpost doen :). 

Smakelijk alvast!

Eva

Nieuw schooljaar

Lieve lezers,

Met deze prachtige alliteratie start ik een nieuw blogbericht. Het is alweer een tijdje geleden dat ik nog geschreven heb.  Ondertussen ben ik naar Salou gegaan, een stad die bekend staat voor zon, zee, strand, shoppen en uitgaan. Veel meer hebben we daar dan ook niet gedaan. Wel nog Tarragona bezocht, waar net een volksfeest aan de gang was (met de Castellers, die in een wedstrijd om ter hoogst een toren bouwden van mensen), en naar Barcelona, waar onze vriendin haar portefeuille gestolen was en zij de dag voornamelijk in het politiekantoor heeft doorgebracht en wij droef en bezorgd aan het shoppen. Maar verder was het een hele leuke reis, ideaal om de batterijen weer op te laden voor het nieuwe schooljaar!

Een dikke week geleden is dus het nieuwe schooljaar begonnen. Ik volg nu de master Nederlands - Engels en ben nog volop bezig met het kiezen van mijn vakken en mijn thesisonderwerp (waar ik eigenlijk nog zo goed als nergens mee sta). Maar dat zal wel in orde komen, hoop ik. Nog één vak te kiezen (van de acht!) en dan begin ik aan die thesis te denken, dan moet het wel snel gaan, want op dat vlak zit ik serieus achter tegenover mijn medestudenten, waarvan sommigen al een promotor en onderwerp hebben en zo goed als kunnen beginnen. 

Maar even niet over mijn thesis, waar ik enkel de zenuwen van krijg. Mijn vakken zijn op dit moment iets leuker om aan te denken. Deze morgen heb ik Oud- en Middelengels gevolgd, wat sommigen ongetwijfeld echt saai in de oren klinkt, maar mij kan het zeker boeien. Ik was altijd al fan van runen (had er al een boekje van toen ik in het eerste middelbaar zat) en daar leren we nu dus ook over. Het Oudengels met al zijn invloeden uit het Germaans, Saksisch, Fries, Keltisch... We moeten het ook effectief kunnen vertalen. Ik voel me terug een beetje alsof ik in Latijn zit. :) 

Daarnaast heb ik ook een vak over traumaliteratuur. Officieel heet het vak "Hedendaagse Amerikaanse letterkunde", maar meer specifiek gaat het over Amerikaanse traumaliteratuur. Tot voor kort interesseerde dit me niet echt, maar de prof maakt het echt interessant. Wat me nog steeds moeilijk ligt, zijn documentaires die getoond worden. Wenende mensen die hun ervaringen blootleggen. Het confronteert me te erg met de verdorvenheid van de mens, maar aangezien de Tweede Wereldoorlog een te grote invloed gehad heeft op de hedendaagse literatuur, zal ik me er toch eens in moeten verdiepen. In ieder geval lijkt de leeslijst echt interessant:

- Everything is illuminated - Jonathan S. Foer

- Extremely loud & incredibly close - Jonathan S. Foer

- Maus - Art Spiegelman

- The history of love - Nicole Krauss

- If I told you once - Judy Budnitz

Deze boeken hadden op Goodreads allemaal een score van boven de 3.70 op 5 dus ik ben erg benieuwd hoe ze zijn! :) Helaas kan ik daar maar verslag over uitbrengen vanaf november-december. Eerst staan er namelijk nog een heleboel andere boeken op mijn leeslijst, die van Moderne Nederlandse Letterkunde I:

- De Avonden - Gerard Reve

- Het behouden huis - Willem Frederik Hermans

- Menuet - Louis Paul Boon (Aalstenaar! Trots!)

- Omtrent Deedee - Hugo Claus

- Twee vrouwen - Harry Mulisch

Naar deze boeken ben ik ook nieuwsgierig, maar helaas weet de Nederlandse literatuur mij niet altijd even erg te boeien. Afwachten dus of dat deze keer anders is! 

Momenteel ben ik al bijna klaar met De Avonden van Reve. Ik vond hem niet slecht, maar er mocht wel wat meer verhaallijn inzitten. Het gaat over tien dagen in het leven van Frits van Egters, maar er zijn geen spectaculaire gebeurtenissen; eerder zijn gewone, dagelijkse leven. Je merkt wel dat hij niet helemaal normaal is. Zo blijft hij zijn vrienden lastigvallen met ongewone vragen en blijft hij ook aandringen om iets te doen aan hun opkomende kaalheid. Een irritant figuur dus. Hopelijk word ik iets wijzer uit de laatste veertig pagina's, want voorlopig begrijp ik zijn gedrag niet echt.

Nog een andere literatuurmededeling: samen met mijn boeken voor traumaliteratuur, heb ik ook twee boeken voor mezelf besteld! Ik koop normaal niet zo makkelijk boeken voor mezelf, tenzij op tweedehandsverkopen of in tweedehandswinkels, dan wél heel graag, maar omdat ik weet dat ik met mijn studie bijna nooit toekom aan mijn eigen boeken, probeer ik het te beperken. Nu was er een actie op bol.com die ik niet kon voorbij laten gaan! 2+1 gratis! En één ervan zat al bij mijn schoolboeken, dus heb ik me toch nog twee boeken uitgekozen: The Fault in our Stars van John Green en To kill a mockingbird van Harper Lee. Die zal ik waarschijnlijk pas na de examens lezen (of tijdens, als ik mijn andere elf boeken op tijd uit heb gekregen). Ik kijk er al naar uit! :) 

Hierbij sluit ik af voor vandaag! 

Gegroet!

Salou

Dag lezertjes,

Ik vertrek vandaag naar Spanje! Ik kan echt niet wachten. Normaal ben ik zo de culturele chica, ik was dan ook in eerste instantie niet zo heel fan van de bestemming, want heel veel cultuur valt daar niet te bezichtigen, maar omdat het met vriendinnen is en het tenslotte voornamelijk om het gezelschap draait, heb ik me er maar bij neergelegd. We gaan gewoon lekker op strand liggen, in het zwembad en de zee, wat rondslenteren, paar keer uitgaan (maar niet elke dag dus), eens naar Barcelona (yes!), Tarragonna en Reus, en nog veel leuke dingen. ;) 

Naar Barcelona kijk ik wel echt uit. Ik ben er al twee keer geweest, maar telkens maar één dagje. Nu is het ook weer maar één dagje, dat moet echt eens veranderen, maar ja er zijn nog zoveel plaatsen waar ik nog nooit ben geweest... Die gaan meestal wel voor bij reisbeslissingen. Maar Barcelona lijkt me echt een hele leuke stad, het is inmiddels al vijf jaar geleden dat ik er voor het laatst was, en toen hebben we voornamelijk in park Güell gelegen wegens de hitte. Hopelijk zie ik er deze keer toch nog wat meer van! 

Tarragonna lijkt me ook wel leuk, dat is een studentenstad met Romeinse restanten (naar ik heb horen vertellen). Ik zou daar ook al geweest zijn, zeggen mijn ouders, want wij zijn ooit met het gezin al naar Salou geweest, maar ik herinner me daar bijna niets meer van. Misschien dat het daar wel allemaal terug komt... 

In ieder geval kijk ik er echt naar uit, vooral naar het mooie weer en het strandliggen met vriendinnen, want hier in België is het echt al herfst momenteel met al die regen en kou! Misschien upload ik wat foto's van Salou na mijn reis. 

Gegroet,

Eva

The perks of being a wallflower

Dag lezers,

Vandaag een soort filmrecensie met hoogstwaarschijnlijk een aantal filosofische afwijkingen. De film is alom bekend: The perks of being a wallflower, met acteurs Logan Lerman, Ezra Miller en Emma Watson. Vooral die laatste zal jullie erg bekend in de oren klinken. De film is gemaakt naar het gelijknamige boek geschreven door Stephen Chbosky, die de film ook zelf geregisseerd heeft. Ook al is het de gewoonte bij literatuurliefhebbers om eerst het boek te lezen, en daarna pas de film te bekijken (een gewoonte waar ik zelf ook zeer grote fan van ben), had ik geen zin om te wachten tot ik tijd vond om het boek te lezen. Elke zomer neem ik me voor enorm veel boeken te lezen. Helaas lukt me dat nóóit. Ik ben nog altijd bezig in Lord of the Rings (al 1000 jaar ongeveer), en ik vind de tijd niet om erin verder te lezen. Ik ben altijd naar series aan het kijken voor het slapengaan, en dan is het al zo laat dat ik mijn boek niet meer vastneem. En overdag wil ik niet enkele uren stilzitten tijdens het lezen. Misschien vanmiddag (zoals ik altijd zeg), in het zonnetje met een cocktail, maar ik kan je nu al met 97 % zekerheid zeggen: not gonna happen!

Bon. Over het boek kan ik het dus niet hebben, want ik was te lui om het te lezen. Jazeker, eigenlijk is het gewoon luiheid. Ik heb nochtans net 4,5 week werken achter de rug. Werken in de AD Delhaize van Lede om precies te zijn, wat veel uren kloppen zijn, maar ik doe het nog wel graag. Altijd nieuwe jobstudenten om te leren kennen. Maar liever niet voor mijn hele leven, dus ik blijf nog enkele jaren studeren. Maar dus de film. Ik had er al veel over gehoord he, mooie film bla bla, hipstertalk. Daarom dat ik op de duur zo dacht 'Zou hij wel zo speciaal zijn? Misschien is het gewoon in om te zeggen dat het echt een mooie film is, maar denkt iedereen bij zichzelf "nou ja zo speciaal vond ik hem eigenlijk niet"'. Toch heb ik me eraan gewaagd. Op een eenzame avond, terwijl mijn lief ergens bij vrienden of collega's zat, zette ik mijn laptop op en zocht ik de film op. Ik moet zeggen, ik had hem op het einde nog wat triester verwacht, maar toch vond ik het een prachtige film. Er waren wel wat traantjes aanwezig (en ik huil echt niet snel). Dus, voor de hipster(wannabe')s: toch echt een aanrader! 

Ik zal niet te veel over het plot verklappen, maar de film heeft een vrij melancholische / deprimerende sfeer. Het hoofdpersonage heeft iets meegemaakt, wat aan het begin van de film mysterieus wordt verborgen. Ze vertellen niet de hele waarheid, maar dat kom je op het einde wel nog te weten. De jongen is daardoor psychologisch labiel en heeft het zwaar tijdens zijn eerste dagen in het middelbaar. Toch kan hij enkele vrienden maken en komt hij zo in een groep misfits terecht. Het zijn buitenbeentjes, speciale gevallen. Elk persoon heeft een bizar kantje, speciale interesses, kunstzinnige aspiraties,... Persoonlijk zie ik graag films over speciale gevallen, dus dat was helemaal in orde. Door zijn nieuwe vriendschappen gaat het met de jongen wat beter en voelt hij zich gelukkiger. Dat is eigenlijk het verhaal in grote lijnen. Er komt romantiek in, humor, drama. De film doet je ook wel wat nadenken. Persoonlijk voelde ik me een beetje eenzaam na de film te hebben bekeken. Ik identificeerde me een beetje te veel met het hoofdpersonage, zoals ik wel vaker heb met series en films, waardoor mijn hoofd een beetje op hol slaat en ik dingen begin te denken of zien die er niet echt zijn. Niet zo extreem hoor, niet dat ik begin te hallucineren of zoiets, nee nee, het roept gewoon zo bepaalde gevoelens en gedachten op, waar ik me helemaal niet over druk had gemaakt als ik naar een romkom had gekeken. De volgende morgen waren die gedachten dan ook vrijwel verdwenen. Op zich vind ik dat ook wel een pluspunt, als een film je aan het denken kan zetten. Ik hou ook wel van een oppervlakkige romkom, zeer zeker, voornamelijk in de examens wanneer ik niet te veel wil nadenken tijdens mijn ontspanningsmomenten, maar zo een denkfilm is toch net wat specialer. 

Oké ik denk dat ik het woord speciaal wel genoeg gebruikt heb in deze blogpost. Daarmee zit het er ook weer op voor vandaag. 

Gegroet,

Eva

Choices

Dag lezers,

Zoals ik misschien al eerder verteld heb, ben ik nog student. Ik ben 21 en ga nu naar mijn masterjaar, maar wélke master, dat moest natuurlijk eerst gekozen worden... Ik was van in het begin al vrij zeker, maar toch heb ik nog een paar maanden gewacht met inschrijven... En het is geworden: Taal- en Letterkunde Nederlands-Engels! Exact hetzelfde wat ik de vorige drie jaar gestudeerd heb. Andere mogelijkheden waren: enkel Engels, enkel Nederlands of Vergelijkende Moderne Literatuur. De eerste twee wou ik niet: dat beperkt je mogelijkheden enorm, om maar in één taal af te studeren. De laatste leek me wel interessant, maar dan leek het voor mezelf een beetje alsof ik mijn eerste drie jaar 'voor niks' gedaan had, als ik dan uiteindelijk geen masterdiploma had van mijn twee talen... Daarom dus dat ik vrij zeker van mijn keuze was.

Toen ik mezelf had ingeschreven, werd ik gevuld met een melancholisch gevoel: dit wordt (waarschijnlijk) mijn laatste echte jaar taal- en letterkunde. Die (waarschijnlijk) duidt op het feit dat ik altijd nog een extra taal kan bijnemen daarna, maar dat gaat waarschijnlijk toch niet gebeuren... Ik mag na dit jaar nog één jaartje studeren. Van zowel mijn ouders, als van mezelf. Ik vind vijf jaar wel al een mooie studie, hoewel ik het wel ga missen en ik mezelf nog niet zie werken. Maar mijn vriend maakt ook deel uit van mijn keuze. Hij werkt al, en kan al wat centjes sparen, en als ik aan een toekomst wil denken met hem, wil ik zelf ook op tijd kunnen beginnen met sparen. Het is crisis voor iedereen hé! Ik denk dat het tegenwoordig als jongere die net begint met werken, heel moeilijk is om genoeg te sparen om een woning te kunnen betalen. Daarom dus dat ik waarschijnlijk maar twee jaar meer ga studeren.

Als ik denk hoe snel de eerste drie jaar van mijn hoger onderwijs zijn voorbij gevlogen, krijg ik echt de bibbers: de volgende twee jaar gaan waarschijnlijk nog sneller voorbij vliegen. Hoe ouder ik word, hoe sneller de tijd lijkt te gaan. Het middelbaar onderwijs lijkt bijvoorbeeld al eeuwen geleden, hoewel drie jaar nu ook weer niet zó lang is. Maar ik zal er mee moeten leren leven. Ik moet ooit stoppen met studeren hé! En dat wil niet zeggen dat ik in mijn hoofd niet soms nog wat student mag zijn, of me onvolwassen mag gedragen. Je bent maar zo oud als je je voelt, zeker? 

Nog een ander studie'probleem': ik moet ook avondschool lerarenopleiding doen. Niet echt moeten, maar ik wil dat zelf doen, want vanaf mijn 15 ongeveer wou ik al leerkracht worden. Ik twijfel wel nog steeds een beetje, maar op zich lijkt het me een mooie job. Ik ben ook animator, dus heb wel wat ervaring met voor een groep te staan, hoewel dat natuurlijk nog wat anders is. Toch lijkt het me een leuke job, veel vakantie, andere leerkrachten waar je bevriend mee kan worden, maar je moet toch ook niet té veel samenwerken. Maar dan moet ik misschien dus al dit jaar met die lerarenopleiding beginnen in avondschool, zodat ik de werklast kan verminderen voor tijdens mijn eerste werkjaar... En ik wil dat niet in één jaar doen, want naar het schijnt is dat saaier, en dan kan ik ook geen andere tweede master meer volgen (wat ik wel heel graag wil, want er zijn echt hele leuke masters!). Gelukkig is dat pas voor het tweede semester. 

Soms wou ik dat ik al aan het werken was, gewoon omdat ik dan die keuzes allemaal al achter de rug heb. Ik ben slecht in keuzes maken; mijn studierichting lag al vast, maar ik heb nog getwijfeld over welke talen, maar dat viel allemaal nog mee. Nu hierna komen de zware keuzes: welke manama, begin ik al met die avondopleiding of niet, welke job wil ik doen... Dat zijn echt keuzes voor de rest van je leven... Maar ik probeer elk jaar te nemen zoals het komt: me enkel echt druk te maken om de keuzes die enkel op dát moment van belang zijn, en nog niet te veel denken aan wat daarna komt... Dit jaar dus ook weer! Alleen worden die keuzevakken weer een echte hel, zoals elk jaar, joepie! :p 

Anyhow,

Dit was het voor vandaag, even een filosofischere blogpost. Zo kan ik zelf ook mijn gedachten op een rijtje zetten.

Gegroet,

Eva

Riga

Dag lezers,

Deze blogpost is een reispost, over Riga (Letland). Een tijd geleden, begin juli, ben ik een weekje naar Riga geweest met mijn vriend. We wouden graag iets rustigers doen, maar omdat we allebei nog niet goed met de auto op reis durven (en geen auto hebben), zijn we maar voor een vliegvakantie gegaan. Na wat zoeken tussen de bestemmingen van Ryanair kwamen we dan op Riga. Raar vond ik zelf, zo een noordelijk en Oost-Europees land. Vorig jaar waren we naar Budapest geweest, dus dat ligt ook al oostelijk, maar dit keer ook nog wat noordelijker. Mijn vriend moest de reis boeken, omdat ik dat vorig jaar had gedaan en ik met examens zat, dus liet ik het (grotendeels) aan hem over. 

We zaten in een mooi hotel, het Tallink hotel. Dichtbij het centrale station en ook dichtbij het oude centrum van Riga, waar het te doen was. We hadden enkel ontbijt inbegrepen in ons verblijf, dus voor ons middag- en avondmaal moesten we telkens nog iets zoeken, maar zo hebben we het graag ;). 

Foto van ons bedje (negeer even de tassen en mijn vriend)

De stad zelf is echt heel mooi. Vooral dan het oude centrum, want op de andere oever heb je eerder moderne gebouwen en dat is mijn smaak zo niet. Ik heb liever de oude, historische gebouwen. Er waren veel Art Nouveau-gebouwen, maar ook veel traditionele, houten huizen (niet in het oude centrum, maar eerder naar de randen toe of op het eiland Kipsala). Dat is echt bizar om te zien, zo villa's, maar dan van hout, heel anders dan je zou verwachten.

Een van de gildehuizen (ik denk het grote)

De Dom van Riga

Het huis van de Zwartkoppen, het gildehuis van de Duitse kooplieden (genaamd naar de 'morenkop') 

Een onderdeel van de universiteit van Letland, de Academie van Wetenschappen.

Er zijn nog veel meer bezienswaardigheden in Riga. Je hebt het grote, het kleine en het Zwartkoppen-gildehuis. Je hebt de dom en nog veel andere kerken, veel Jugendstil of Art Nouveau-gebouwen, gewone mooie huizen, standbeelden, musea... Alle huizen en gebouwen van het oude centrum passen mooi bij elkaar en zorgen voor een speciale sfeer. 

Wij hebben tijdens onze week daar alle bezienswaardigheden bekeken, maar zijn ook naar de zoo geweest. Dat klinkt misschien kinderachtig (is het ook een beetje), maar ik amuseer me daar altijd mee. Af en toe heb ik eens nood aan vreemde diersoorten zien en hun gedrag te bestuderen. Ik was bijna een vinger armer (doordat ik een foto van een grote vogel wou nemen, soort kraanvogel denk ik), maar het was het toch echt waard! Bovendien zijn dierentuinen vaak veel goedkoper in het buitenland. 

Nog iets anders dat wel noemenswaardig is: toen wij daar waren, was net het nationale dans- en muziekfestival (of zoiets)  bezig! Echt heel speciaal om te zien. Overal was er muziek in verschillende stijlen, maar ook vooral traditionele Letse muziek en dans in de bijpassende traditionele klederdracht. Heel bijzonder, omdat we zoiets in België niet hebben, wat ik persoonlijk wel jammer vind. Zelfs Nederland heeft klompen, tulpen, Delfts blauw en typische Hollandse boerinnetjes, maar in België kan ik me zoiets niet echt inbeelden...  Ja, we hebben Manneken Pis, frieten, chocolade... Maar traditionele klederdracht? Of muziek? Of dans? Geen idee wat dat dan kan zijn...  

Foto's van kinderen in traditionele klederdracht. Je moet ook eens op de schoenen letten.

De stadsgracht van Riga is ook de moeite waard om eens te bezoeken. Wij hebben daar een groot deel van onze tijd doorgebracht, voornamelijk ook in het cafeetje Apsaras, een leuk rond hutje met houten balken en grote ramen, waarvan de bovenverdieping en buitenrand uit een grote cirkel van kussens bestaat. De mensen gingen daar gewoon zitten met een boekje, schoenen uit, lekker op de kussens genesteld. Je kon er ook waterpijp bestellen. Er waren ook gewone tafeltjes. De menu was in het Lets, veel begrepen we er niet van, maar we vroegen soms 'wat drinkt die persoon daar?' en gaven dan aan dat we hetzelfde wouden. Of keken naar de Letse menu en zeiden tegen elkaar: "He, saldejums, dat was toch ijs he? Saldejums kokteli, dat zal dan toch wel milkshake zijn?". Gelukkig klopte onze logica en kregen we heerlijke koffiemilkshakes.

Stadsgracht

Apsaras

Dit was denk ik het voornaamste dat ik te vertellen heb over Riga. Voornamelijk het oude centrum is mooi, Jurmala (de kust van Letland, bereikbaar met de trein) is ook eens leuk als het mooi weer is, en de zoo ligt in een soort park in Riga, wel wat meer buiten het centrum, waar je ook kan zwemmen. De wellnesscentra van Riga zijn naar het schijnt ook bekend, maar daar hebben wij geen tijd meer aan besteed. Onze zeven dagen waren al snel gevuld, maar dan moet je wel buiten het oude centrum ook bezigheden zoeken, want dat heb je op een dagje wel gezien. Wij hebben daar wel twee dagen voor uitgetrokken en nog een dagje op het gemak wat geshopt, maar eigenlijk kan je het op een dag ook wel gezien hebben. Het is dus geen bestemming om heel erg veel te zien en te doen in één stad, daarvoor moet je helaas een andere stad opzoeken, maar het is wel een mooie stad, mooie gebouwen en een andere cultuur!

Gegroet,

Eva

Dag persoon aan de andere kant van het beeldscherm,

Wanneer u dit leest, wilt dat zeggen dat u terecht bent gekomen op mijn blog. Dit is mijn nieuwste bezigheid, waarvan ik nog niet echt weet wat het inhoudt en hoe eraan te beginnen. Al bij de aanspreking begin ik te twijfelen: is dat wel goed? Of komt het sullig over? In het Engels klinkt alles vaak wat beter in mijn oren, maar toch besluit ik om het Nederlands te houden. Wegens angst om nep over te komen, because I can't fool the native speakers. Toch maar een Nederlandstalige blog dus. Waarover? Dat kan ik helaas zelf nog niet zeggen. Zoals mijn ondertitel al zegt: het wordt waarschijnlijk een melting pot van gedachten, ideeën en opinies van mezelf.

Dan nu een kleine kennismaking met mezelf (klein, want het is maar raar om veel over je pure eigen persoon te schrijven, en veel zal wel nog duidelijk worden in mijn posts): Ik ben Eva, een 21-jarige student uit Aalst. Ik studeer in Gent, namelijk Taal- en Letterkunde Nederlands-Engels. (Verklaart misschien enigszins mijn blog.) Ik heb geen vaste hobby's, dat wil dus zeggen: aan een tijdstip gebonden. Ik doe graag: lezen, dansen, zingen, lopen, zwemmen, shoppen, koken, eten, praten, films en series kijken. Ik ben ook animator (bij Kazou, christelijke mutualiteit), dus dat is misschien wel nog een beetje een vaste hobby. En hopelijk doe ik dit jaar eens op een vaste dag aan sport.

Dat is genoeg over mezelf voor vandaag. Laat ik maar gewoon beginnen.

Gegroet,

Eva